Krzyż Celtycki

To najbardziej znany rozkład tarota na świecie. Spopularyzował go A.E. Waite, który opisał go w książce The Pictorial Key to the Tarot (1910) jako „starożytną celtycką metodę”. Mimo nazwy nie ma udokumentowanych korzeni celtyckich — według encyklopedii wydawnictwa Llewellyn opracowano go w latach 90. XIX wieku w kręgu Hermetycznego Zakonu Złotego Brzasku, a szerokiej publiczności przedstawił go dopiero Waite.

Układ kart

Sześć kart tworzy krzyż: pierwsza opisuje sytuację, druga — położona w poprzek — przeszkodę lub wpływ krzyżujący. Cztery kolejne, ułożone wokół nich, pokazują to, co świadome (koronę), podstawę sprawy, niedawną przeszłość i najbliższą przyszłość. Cztery karty po prawej stronie, czytane od dołu, opisują pytającego, jego otoczenie, nadzieje i obawy oraz możliwy wynik.

Waite zaczynał od wyboru signifikatora, czyli karty reprezentującej pytającego. Współcześnie wielu tarocistów go pomija. Kolejność i nazwy pozycji różnią się nieco między podręcznikami, dlatego warto trzymać się jednej wersji.

Ten rozkład wymaga znajomości całej talii, więc początkującym poleca się najpierw prostsze układy. Pozycje krok po kroku opisuje artykuł Krzyż Celtycki, a inne układy — przegląd rodzajów rozkładów tarota.