Wywyższenie
Wywyższenie (egzaltacja) to znak zodiaku, w którym planeta — według tradycji — jest szczególnie honorowana i wyraża swoje najlepsze cechy. To druga po domicylu godność zasadnicza.
- #astrologia
- #godności planet
- #władcy znaków
Planeta w wywyższeniu jest w tradycji astrologicznej jak gość honorowy: nie jest u siebie, ale przyjmuje się ją z szacunkiem. Wywyższenia opisuje już Ptolemeusz w Tetrabiblos (II wiek n.e.).
Klasyczne wywyższenia
- Słońce — Baran (dokładnie 19°),
- Księżyc — Byk,
- Merkury — Panna,
- Wenus — Ryby,
- Mars — Koziorożec,
- Jowisz — Rak,
- Saturn — Waga.
Ptolemeusz uzasadniał niektóre z nich obserwacjami przyrody: w Baranie Słońce przechodzi na półkulę północną nieba, dni się wydłużają i robi się cieplej. Konkretne stopnie wywyższenia utrwaliła późniejsza tradycja, m.in. William Lilly w XVII-wiecznej Christian Astrology.
Para: wywyższenie i upadek
Znak przeciwległy do wywyższenia to upadek. Słońce wywyższone w Baranie ma więc upadek w Wadze. Razem z parą domicyl–wygnanie tworzy to system godności zasadniczych.
Dla planet odkrytych w czasach nowożytnych (Uran, Neptun, Pluton) nie ma powszechnie przyjętych wywyższeń. Godności Słońca wraz z diagramem pokazuje artykuł Słońce w astrologii, a przykład Marsa — tekst Mars w astrologii i opis Marsa w Koziorożcu.