Ceromancja
Ceromancja (karromancja) to wróżenie z kształtów wosku wkapywanego do zimnej wody. W Polsce najlepiej zna ją każdy z andrzejkowego lania wosku przez dziurkę od klucza.
- #wróżby
- #ceromancja
- #świece
- #wróżby andrzejkowe
Nazwa pochodzi od greckiego kēros — „wosk”. W klasycznych spisach metod wróżenia ceromancja sąsiaduje z lychnomancją, czyli wróżeniem z płomienia świecy lub lampy. W polskim internecie obie praktyki bywają nazywane „liromancją”, ale to określenie nie ma oparcia w słownikach.
Jak wygląda
Roztopiony wosk wlewa się szybko do miski z zimną wodą. Zastyga w nieregularny kształt, który się ogląda — albo bezpośrednio, albo jako cień rzucany na ścianę przy świecy. Następnie dopatruje się w nim symboli: serca, statku, obrączki, zwierzęcia. Znaczenia są ludowe i różnią się między regionami, np. statek kojarzy się z podróżą, a pierścień — ze ślubem.
Andrzejki
W polskiej tradycji lanie wosku jest najważniejszą wróżbą wieczoru andrzejkowego (29/30 listopada). Dawniej wróżyły w ten sposób głównie dziewczęta, pytając o przyszłego męża. Dziś to przede wszystkim zabawa towarzyska.
Skąd się bierze „trafność”
Ceromancja opiera się na dopatrywaniu się kształtów w przypadkowych formach — zjawisko to psychologia nazywa pareidolią. Ten sam mechanizm działa przy tasseografii i skryingu. Pamiętaj też o bezpieczeństwie: gorący wosk parzy, a płomień wymaga nadzoru.
Historię, znaczenia kształtów i zasady bezpieczeństwa opisuje artykuł wróżby ze świec, a tradycje wieczoru 29 listopada — tekst o wróżbach andrzejkowych.