Skrying
Skrying to wróżenie przez wpatrywanie się w powierzchnię odbijającą lub przezroczystą — kryształową kulę, lustro, wodę lub płomień — w oczekiwaniu na obrazy lub wizje.
- #wróżby
- #skrying
- #kryształowa kula
Angielskie scrying pochodzi od dawnego słowa descry — „dostrzec, wypatrzyć”. To jedna z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych metod wróżenia, znana w wielu kulturach pod różnymi postaciami.
Narzędzia
- kryształowa kula — najbardziej znany symbol wróżbity,
- czarne lustro — z polerowanego kamienia lub szkła,
- woda — w misie, często ciemnej (hydromancja),
- płomień świecy — pokrewny lychnomancji opisanej przy ceromancji.
Historia
Perska legenda opowiada o czarze króla Dżamszida, w której widać było cały świat. W Europie najsłynniejszym praktykiem był John Dee (1527–1608/9) — matematyk, astrolog i doradca królowej Elżbiety I. Wraz z Edwardem Kelleyem prowadził seanse z kryształem i lustrem z polerowanego obsydianu, które dziś można oglądać w British Museum.
Co mówi psychologia
Długie wpatrywanie się w jednolitą powierzchnię przy przyciemnionym świetle sprzyja złudzeniom wzrokowym i swobodnym skojarzeniom. Mózg uzupełnia brak bodźców obrazami z pamięci i wyobraźni — podobnie jak przy wpatrywaniu się w chmury. Skrying może być więc formą medytacji i pracy z wyobraźnią, ale nie ma dowodów, by pokazywał przyszłość.
Historię od czary Dżamszida po lustro Johna Dee i przebieg sesji opisuje artykuł kryształowa kula i skrying. Ocenę naukową wróżb znajdziesz w tekście czy wróżby działają.