Chiromancja
Chiromancja to wróżenie z dłoni: odczytywanie linii, wzgórków i kształtu ręki jako wskazówek dotyczących charakteru i losu. Ma długą historię w Indiach, Chinach i Europie, ale nie ma potwierdzenia naukowego.
- #wróżby
- #chiromancja
- #czytanie z dłoni
Nazwa pochodzi od greckich słów cheir („ręka”) i manteia („wróżenie”). W szerszym znaczeniu obejmuje dwie części: chirognomię, czyli ocenę kształtu dłoni i palców, oraz odczytywanie linii.
Podstawowe elementy
- linia życia — okrąża podstawę kciuka; wbrew obiegowej opinii chiromanci nie łączą jej długości z długością życia, lecz z witalnością,
- linia głowy — sposób myślenia,
- linia serca — emocje i relacje,
- linia losu — kariera i kierunek życia (nie u każdego występuje),
- wzgórki — wypukłości nazwane od planet, np. wzgórek Wenus u nasady kciuka.
Historia
Chiromancja rozwijała się w wielu miejscach Eurazji: w Indiach, Chinach, świecie arabskim i Grecji. Arystoteles w Historii zwierząt wspomniał o liniach dłoni długowiecznych ludzi — była to krótka uwaga przyrodnika, ale późniejsi chiromanci chętnie się na nią powoływali. Szczyt popularności w Europie przypadł na przełom XIX i XX wieku, gdy w Londynie przyjmował William John Warner, znany jako Cheiro — także autor książek o numerologii (zob. system chaldejski).
Ocena
Wzór linii dłoni powstaje jeszcze przed urodzeniem i nie ma dowodów, by przewidywał charakter czy przyszłość. Wrażenie trafności często wynika z efektu Barnuma i zimnego odczytu.
Linie, wzgórki i historię opisuje artykuł chiromancja — czytanie z dłoni, a naukową ocenę wróżb — tekst czy wróżby działają.